Ερνεστίνα ντε Τσαμπουρθίν


ernestina_de_champourcin

Η Ερνεστίνα ντε Τσαμπουρθίν Μοράν ντε Λορέδο γεννήθηκε στη Βιτόρια, στις 10 Ιουλίου 1905, μέσα σε μια καθολική και συντηρητική οικογένεια με μακρινή γαλλική και ουρουγουανή καταγωγή. Από μικρή εκπαιδεύτηκε ενδελεχώς από γαλλίδες και αγγλίδες παιδαγωγούς. Από μικρή μιλούσε και έγραφε στην εντέλεια γαλλικά, αγγλικά και ισπανικά. Η οικογένειά της μετακόμισε, όταν εκείνη ήταν πολύ μικρή, στη Μαδρίτη, όπου από δέκα ετών φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο της Αγίας Καρδίας. Εφόσον την είχαν προετοιμάσει καθηγητές σε ιδιαίτερα μαθήματα, εξετάστηκε ως ανεξάρτητη μαθήτρια του Λυκείου στο Σχολείο «Καρδινάλιος Θισνέρος». Μολονότι ήθελε να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο δεν μπόρεσε να το κάνει εξαιτίας της αντίρρησης του πατέρα της. Αφιέρωσε τη ζωή της στην ποίηση, δημοσίευσε το 1926 το ποιητικό έργο En silencio και αργότερα τα Ahora, La voz en el viento και Cántico inútil (1936). Σε αυτά τα βιβλία εξελίσσεται από έναν πρώιμο Μοντερνισμό στη σκιά του Χουάν Ραμόν Χιμένεθ προς μια πιο προσωπική ποίηση όπου κυριαρχεί το θέμα της αγάπης περιβαλλόμενης από έναν πλούσιο αισθησιασμό. Ο Χεράρδο Ντιέγκο την επέλεξε για την Ανθολογία του το 1934. Μοιράστηκε με πνευματικούς της Ρεπούμπλικας δραστηριότητες, όπως το Λύκειο για Γυναίκες, όπου υπήρξε γραμματέας και όπου γνώρισε το 1930 τον Χουάν Χοσέ Ντομεντσίνα, γενικό γραμματέα του Μανουέλ Αθάνια, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1936. Εκεί γνώρισε επίσης τον Χουάν Ραμόν Χιμένεθ και τη σύζυγό του Ζηνοβία Καμπρομπί, την Κόντσα Μέντεθ, την Μαρία ντε Μαεθτού, την Μαρία Μπαέθα, την Πιλάρ Θουμπιαούρε, τον Μανουέλ Αλτολαγκίρε, τον Εμίλιο Πράδος, τον Χουάν ντε λα Ενθίνα και τον Ραφαέλ Αλμπέρτι.

Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, ο Χουάν Ραμόν Χιμένεθ και η Ζηνοβία, ανήσυχοι για τα ορφανά και εγκαταλελειμμένα παιδιά, ιδρύουν ένα είδος επιτροπής με την ονομασία «Προστασία Ανηλίκων». Η Ερνεστίνα συμμετείχε σε αυτό το έργο. Έφυγε στην εξορία με τον σύζυγό της στην Τουλούζη, στο Παρίσι και στο Μεξικό, όπου έζησαν δουλεύοντας ως μεταφραστές στον Οργανισμό Οικονομικού Πολιτισμού. Το Μεξικό υπήρξε μία από τις πιο γόνιμες και ευτυχισμένες περιόδους της, εκεί συνεργάστηκε με το περιοδικό Rueca και δημοσίευσε το Presencia a oscuras (1952), Cárcel de sentidos (1960) και το El nombre que me diste (1960). Ο σύζυγός της πέθανε το 1959. Τα τελευταία χρόνια πλησίασε την θρησκευτικότητα της παιδικής της ηλικίας και προσέγγισε την οργάνωση Opus Dei. Το 1972 επέστρεψε στην Ισπανία και εγκαταστάθηκε στη Μαδρίτη, όπου πέθανε στις 27 Μαρτίου 1999.

Η Ερνεστίνα ντε Τσαμπουρθίν αντιπροσωπεύει ένα από τα ποιητικά απόγεια της επονομαζόμενης καθαρής ποίησης· αναμφίβολα, ήταν η σημαντικότερη της γυναικείας ομάδας της Γενιάς του ’27.

Μετάφραση Χρύσα Παπανικολάου

Πρωτότυπο κείμενο: https://www.escritores.org/biografias/200-ernestina-de-champourcin-moran

 

Advertisements
This entry was posted in Άρθρα στα Ελληνικά, Σαν σήμερα/ Un día como hoy and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.